جوتو دی بوندونه (GIOTTO DI BONDONE)، بهعنوان یکی از بزرگترین نوآوران نقاشی اروپایی در اوایل قرون وسطی شناخته میشود. او اولین کسی بود که از سبک سنتی و محدود نقاشی بیزانسی فاصله گرفت و راهی جدید برای بیان آثار هنری ایجاد کرد. با تخیلی بینظیر و استفاده از نمادهای اصیل و علاقه شدید به طبیعت، جیوتو انقلابی در هنر غرب به وجود آورد.
جیوتو به دلیل توانایی فوقالعادهاش در ایجاد عمق و واقعگرایی در نقاشی، بسیاری از مرزهای هنری زمان خود را شکست و تأثیری بینظیر بر نقاشی اروپایی گذاشت. به همین دلیل است که بسیاری از منتقدان او را بهحق به عنوان اولین نابغه واقعی نقاشی اروپایی میدانند. آثار او نه تنها در زمان خود، بلکه در تمام دورههای بعدی نیز مورد تحسین قرار گرفت و توسط بزرگانی مانند دانته، پترارکا و بوکاچیو ستایش شد.